Ostatnio wpadła mi w ręce książka “Być jak Steve Jobs” autorstwa Leandera Kahney’a. I chociaż na co dzień pracuję ze “złym Windowsem” to jednak znalazłem trochę czasu by przeczytać tę (na szczęście) nie za długą opowieść o wizjonerze z Cupertino. W książce znalazłem parę ciekawych kwestii, które może i wydają się oczywiste, ale często o nich zapominamy. Stąd pozwolę sobie wynotować kilka rzeczy, o których postaram się pamiętać w codziennym życiu programisty :-)
Użytkownicy nie wiedzą czego chcą
Gdyby producenci polegali tylko i wyłącznie na tym, co mówią klienci, to nie sądzę, bym teraz siedział przy notebooku i pisał te słowa. Użytkownicy potrzebują podpowiedzi ze strony twórców, a najlepiej gotowych rozwiązań dotyczących ich problemów. Oczywiście, ich opinie należy zawsze rozważać, jednak jak user ma chcieć coś czego nie umie sobie wyobrazić bądź z czego nie zdaje sobie sprawy?
Użytkownicy chcą prostych rozwiązań
Prostota to jeden z kluczy do sukcesu i marzenie użytkowników. Ich nie interesują niesamowite, trzyliterowe technologie, tylko funkcjonalność i użyteczność. Interface ma być ładny, schludny, czytelny i jednoznaczny. Każdy nieprzemyślany element ze strony twórców może skutecznie odstraszyć użytkownika od produktu. Nie należy także przesadzać z “wodotryskami” – te mają zwyczaj nie działać jak trzeba :-)
Użytkownicy są chętni zapłacić
Jobs nie podjął rękawicy rzuconej przez HP czy Della. Jego sprzęt nie miał aspiracji do bycia najtańszym – miał gwarantować bezawaryjność i prostotę działania, by ludzie “mogli być kreatywni”. I faktycznie, zawsze znajdzie się grupa osób, która dobrze zapłaci za to, by mieć jak najmniej problemów ze sprzętem :-)
Ulepszaj inne produkty
iPod jest świetnym przykładem na to, że wystarczyło z gotowych elementów zbudować odtwarzacz przyćmiewający swoją funkcjonalnością resztę “empetrójek”. Miniaturowy dysk od Toshiby niewiedzącej co z nim zrobić czy niewielka firma z gotowym firmwarem – czasem wszystko jest już zrobione, wystarczy “tylko” to połączyć.
Nie pracuj u Jobsa :-)
“Wielcy trwożni” to nie są ludzie, których chciałbym mieć nad sobą. Huśtawka “bohater/dupek” jest dla mnie redukowaniem człowieka do roli “kreatywnej maszyny”, która jeśli zaczyna zwalniać ląduje na śmietniku i nikt o niej nie pamięta. Rozumiem, że sukces kosztuje, ale w mojej ocenie jest granica, której nie powinno się przekraczać.
Na pewno znajdzie się dużo więcej ciekawych myśli z tej książki – te po prostu utkwiły mi w pamięci. Generalnie polecam książkę, bowiem na dwustu stronach opisano jak funkcjonuje Apple i że bez Steve’a nie było by tym, czym jest teraz. Swoją drogą zastanawiam się co stanie się z tą firmą, gdy Jobs będzie zmuszony zakończyć swoje bycie CEO.
